Barikat Lyrics
Hava su Toprak ve Ateº

Düºünürüm bazen, kendi
kendime; ‘Neredeyim?’ diye
ayıplarım! 21 Mart koptu!
Hızır ile İlyas!
Yıl 2003. Beynimde bir ºimºek!
Hava, su, toprak ve ateº. Tarihin elinden
arta kalan yaºam; bu yer, bu gök, bu
deniz; özü, tözü;
günün cingözü!
Aºık Veysel’den kalan insana tek
eº doğa. Doğanın
celladı siz biz! Ey vatan perver savur
sözlerini! Söyle nerede o
doğanın parçası
bu yapraktaki ªaman; kamil insan?
İlkel olan kim söyle; ya medeni
olan? ªüpheli ölümleri masa
baºında silen oyunbozan
tarihçinin öten borusu. Nerede
sayfası yırtılan Panter
Emel’i, Orhan Kural’ı, Haluk Levet’i,
Yaºar Kemal’i? İstanbul’un
gözcüsü,
çöpçüsü,
Bergama’nın köylüsü
yürümeye devam!

Hava, su, toprak ve ateºle yazılan,
kazılan. Köstebek gibi didik didik,
virüs gibi sarılan cennetin yok
oluºu. Doğanın
kurtuluºu! ݺte çare bu:
İstanbul’un kabusu, vazgeçmek
anlamsızca oburca tüketimden;
bumerang düzenden; bir de bu milleti
öpenlerden. Daha fazlası,
baºkasının lokması
mideye indirilen! Yükselen
fabrikanın
saçtığı
zehirler; salyası akan
siyanürlü ganimetçiler;
parmağında dünyayı
eviren çeviren hep ahtapot ºirketler!
Küresel güçlere
karºı diren Barikat! Umut var hep
yarına; ama korku kapıda. Sinen
alıºkanlıklar, çorak
ufuklar. Bana sadece bana;
[ Find more Lyrics on http://mp3lyrics.org/szw ]
hep bana Rab bana!
Barbar istilası bu cennet Anadolu’da..

Ölü sevici toplum; sokak
baºı dar ağacı
kuran gençlerine! Ve sonra oturup Yusuf’a
ağıtlar yakan; Denize ve
Mahir’e; bugün doğan
çocuğa! Beleº kesilen
ağaçlar. Yıkılan
hayvanlar! Karıº karıº
tarihi, doğası
yağmalanan cennet Anadolu’ya
ağıtlar yakan; kutsayan, yedi
göğe çıkaran.
ªimdi yeni cennetler arayan kemirmek
için. İçemediğim
suyunu, yüzemediğim denizini,
çekemediğim
havasını yeni vatandır
yüreğime hep batan.
Siyanürlü tilki
avcısı;
kamçısı kimliksiz
piyonlar, aç gözlü barbarlar!
İntikam tohumları
üstümüze esen; bu sağanak
yağmurlar, vurucu
depremler, kavuran ve
buz kesen can çekiºen dünya.

Akıl vermeyi bilen, ama
kullanmayı beceremeyen.
Kahramanı oynayan; iyilik
meleğini. Kanlı ellerini
Hacı ªakir’le yıkasan da ne
fayda getirir! El
attığın her ºey
hemen kurur gider! Midas
serer! Hava, su, toprak
ve ateº! Karıº
karıº yerleº! Geri gelmez
gelecek! Düºünürsen
dönecek ancak sana acı
gerçek. Sokrates’in ºarabında
yaºamın erdemi! Egonun görkemi
yatar cehennemin gölgesinde. Kör
ªeytan!
Kazıdığında
altından çıkacak olan
insan, insan! Gözü dönmüº
‘töre’ diye beynimize sokulan!
Toprağın kokusunu, kentin
betonuna gömen ucube bir nesil!
Döngüsel zinciri hayatı
düºünmemek ve de yaºamamak
olmuº temel prensibi! Hepsi gibi, her
ºey gibi!

Hava su toprak, ve ateº; düzeninin
ortasında insan.