Satrapold: Ten dvanacterak zmizel w housti, tez
soudruhy swe newidim at odwaha me neopousti toz na
roh lesni zatroubim: Jen ozwena mi z hloubi zni a
pode mnou muj or, to newesela wecerni jest wskutku
spolecnost! A ke wsemu jeste do jamy ja se swym
[ Find more Lyrics on http://mp3lyrics.org/7okT ]konem pad, tu stedti Osud preje mi, ze nezlamal
jsem waz. Ted probouzim se z mrakot tezkych, smrti
o wlas unikam, kdys tu nahle z hlubin lesnich
kraci diwka spanila, cha cha cha... Powez mi jen,
ze nejsi sen; newim, zda spim ci bdim? Preludem
tim tak okouzlen; cozpak se w raji nachazim? I
kdyby smrti dech me obesel I zkratil ziti hned,
skwost krasnejsi bych nenasel na swete tisic let!